Foto's vanuit een luchtballon van een woensdagavondtraining.
Deze foto's zijn gemaakt door Marjan van de Vecht in april 2008 toen zij met
haar gezin een ballonvaart maakte.
Een poosje geleden heb ik aan een prijsvraag van de ANWB
meegedaan.
De prijsvraag had betrekking op het boek van de bekende cabaretier,
radiopresentator en hardloper Dolf Jansen.
Ik was één van de gelukkigen die gewonnen had. De “prijs” was dat ik met nog
een paar geselecteerden een parcours met Dolf Jansen samen mocht hardlopen.
De plaats waar het zou plaatsvinden, was Leeuwarden. Dolf gaat namelijk vaak
voor een optreden nog een eindje hardlopen en vandaag was zijn optreden in
de Friese hoofdstad. Liever dichterbij gehad, maar ja Friesland is al
behoorlijk bekend voor mij. En het kwam deze keer goed uit, want ……… er was
vandaag (10-4-’10) de Condensloop in Leeuwarden. Dat is een loop over
verschillende afstanden die start en finisht bij de Condensfabriek van
FrieslandCampina (bekend van de DOMO).
Omdat ik vandaag met Dolf ging lopen, heb ik gekozen voor de tien kilometer
in plaats van de 21. Moest toch een beetje overhouden voor de middag, want
Dolf loopt harder dan ik. De tien kilometer heb ik in 40:15 minuten gelopen
en daarmee ben ik als 21e geëindigd. En als 1e 50+-er, maar er was geen
prijs, omdat de tien kilometer een open klasse was.
Nadat Dolf tot 14.00 uur het radioprogramma ‘Spijkers met koppen’ had
gepresenteerd, moest hij als de brandweer vanuit Utrecht naar Leeuwarden,
want om kwart voor vier zouden we gaan lopen. Even voor vieren kwam Dolf aan.
Even kennismaken, een praatje en toen het parcours lopen door het
recreatiegebied De Kleine Wielen bij Leeuwarden. Daar hebben we (ongeveer
tien personen) een loopje gedaan van circa tien kilometer en kunnen praten
over het loopgebeuren, zijn optredens en zijn boek. Het was een leuke
ervaring. Volgende week ga ik in Meppel zijn optreden zien met het groene
shirt van Loopgroep Beilen aan.
Hoeve aan de Weg bosloop 30 mei 2007
Bij de zondagmorgentraining was het weer raak, 1 uur en 3 kwartier lopen
in de regen, regen variërend van motregen tot druilregen afgewisseld
door plensbuien.
Waarschijnlijk geïnspireerd door de regen stelde Alie H. (lijkt wel een
politieverslag) voor om woensdag naar de Hoeve aan de Weg bosloop te
gaan. Dus vertrokken Jannes B., Alie H. en ik woensdagavond naar Oude
Willem. Volgens sommigen voldoe ik ook aan die benaming, maar ik vind
dat mijn vader dat is. Ikzelf ben nog (lang) niet oud.
Na de inschrijving eerst natuurlijk het dubben over de kleding, wat doe
ik aan ? Is het warm ? Wordt het koud ?
Dan nog even inlopen, waarbij we de bomen die er wat dorstig uit zagen
natuurlijk niet vergaten.
Daarna de start. Dat is een gebeuren op zichzelf. Er staan dan
verschillende strepen op de weg, voor de verschillende afstanden. Voor
elk wat wils zal ik maar zeggen. Van 3 km tot een halve marathon. Ook is
er nog een keerstreep voor de halve marathonlopers. “Anders kom je
tekort” legt Jan Kooistra (organisator, starter, uitslagenverzorger,
verslagschrijver enz. ) uit.
Eerst de start van de 8 en 16 km (onder luid applaus passeren zij ons),
die 2 minuten later gevolgd zou worden door de start van “onze” 10 km en
in tegenovergestelde richting van de 21.1 km.
Dus Kooistra start de 1e groep en gaat daarna als een haas naar onze
streep. Wil starten maar dat lukt niet meer. De klok geeft al meer dan 2
minuten aan. Dan maar 2:30 minuut zegt Kooistra, maar nee toch maar
niet, want dat rekent zo moeilijk. 3 Minuten is beter en daar is ieder
het mee eens.
Na het bekende “5, 4, ….start” vertrekken we. Kooistra springt ook
direct op zijn fiets om de eerste lopers te achterhalen en de weg te wijzen.
De opdracht voor de 10 km is 1e weg links, daarna een heel eind over
een behoorlijk ‘op- en neergaand’ betonnen fietspad en dan de 3^e weg
links. En vanaf dat moment is het heerlijk lopen over de halfverharde
fietspaden. Door het bos, langs heide en vennen. Kortom een parcours om
te zoenen. Op het 6 km punt staat de beloofde waterpost. Bij warm weer,
zei Kooistra, komt er nog een drinkpost bij.
De laatste honderden meters, tot aan de altijd verlossende finish, nog
even over de asfaltweg. Bij de finish staan Alie en Jannes al te wachten
en is er keuze uit water, thee, bouillon en sportdrank.
Na het inleveren van de nummers gaan Alie en Jan nog even uitlopen. Dat
is niets voor mij. Uitlopers dat zijn toch van die scheuten die aan
planten zitten ?
Zij zijn echte uitlopers, ook tijdens de wedstrijd, eerst loopt Jannes
op mij uit en niet lang daarna loopt ook Alie op mij uit. Dus dat ze nu
weer uitlopen komt me helemaal niet vreemd voor. Ik ga liever even
uitpuffen.
Na het uitpuffen, uitzweten en uittrekken van de kleding was het
heerlijk douchen. Waarna ik me uitgeteld en uitgeblust voor de eveneens
uitgebluste openhaard uitstrek.
De lopers van Beilen waren allen 1ste in hun categorie.
4e Jannes Bouwmeester 44:54 1ste M 50
12e Alie Hamminga 49:37 1ste V 45
13e Wim v.d. Lelie 50:14 1ste M 60
Er waren in het totaal 74 deelnemers waarvan 31 de 10 km gelopen hebben. Wim v.d. Lelie
Verslag van een Nordic Walker.
Gedachten,
Er klinkt een stem.
Knijpen en loslaten, knijpen en loslaten en beweeg die hand naar voren en naar achteren. Naar voren knijp aan en naar achteren ontspannen.
De argeloze toehoorder vroeg zich verwonderd af .. , ja wat zou die zich wel niet afvragen.
Hij dacht vast niet aan Nordic Walking en toch was daar een groepje in sportieve kleding gestoken mensen onder leiding van Alie Hamminga mee bezig.
Het ging hier om een wat oudere groep mensen, maar dat kwam doordat de groep was ontstaan na een Nordic Walking demonstratie, gegeven na een bijeenkomst voor ouderen in De Dorpshoeve te Hijken. Na die demonstratie werd er direct een enthousiast groepje gevormd. Wat ontbrak waren stokken en een trainer.
Stokken zijn sinds eeuwen geen probleem voor ouderen. Want als je oud wordt ga je met een stok lopen.
Het gekke is alleen dat de oudere van vroeger (meestal slecht ter been) met 1 stok liep en de oudere van nu (en goed ter been) met 2 stokken loopt. Maar die stokken noemt men dan geen stokken maar ‘poles’.
Voor een trainer werd contact gezocht met de Loopgroep Beilen. En Alie Hamminga werd bereid gevonden les te geven, daarbij deskundig terzijde gestaan door Geert Nijenmanting. Beiden zijn geslaagd als trainer Nordic Walking.
De groep wilde graag trainen in Hijken en bestond op ondergetekende na uit vrouwen. Geert probeert zich aan de dames aan te passen en krijgt ook al wat rondere vormen. Of zou dat komen doordat hij al lang geblesseerd is ?
De dames die zich verstapten en vielen mochten zich verheugen in de belangstelling van Geert en werden door hem overeind geholpen. Of er dames moedwillig zijn gevallen is mij niet bekend.
Dat Alie het prima heeft gedaan heb ik zelf ondervonden en blijkt ook wel uit het feit dat de groep nog bestaat en dat er reeds een nieuwe groep van 11 personen is gevormd, die haar weer als trainer willen.
Dat Hiekers niet makkelijk zijn wist Alie als oud Hieker natuurlijk wel, maar nu heeft ze het toch weer ondervonden. De één wil niet in het zand, de ander niet op gras lopen en schijnt eindelijk de zon dan is er wel iemand die daar niet in wil lopen. Dus ze moest er diplomaat bij zijn. Alie, gefeliciteerd met de oplossingen.
Rest mij nog te vertellen dat de groep, nu zonder man(nen), iedere maandagavond met veel plezier in de eigen stokken knijpt.
Nordic Wim.
4de Otterberg-Blinkerd Loop.
Hier het verslag van Peter Modderman die heeft deelgenomen aan de 4e editie van de Otterberg-Blinkerd loop.
"Elke zichzelf respecterende loopgroep organiseert wel eens een loop."
Op zaterdag 1 oktober was ik deelnemer aan de Otterberg Blinkerdloop. Die is helemaal van de loopgroep Beilen. Deze club organiseerde dit jaar al weer voor de 4 e keer een prachtige loop met een parcours over de 40-meter hoge VAM-berg bij Wijster. Vreemd genoeg wordt de VAM-berg door leken geassocieerd met afval en stank, maar de deelnemers aan de Otterberg-Blinkerdloop weten wel beter. De loop ademt uitsluitend natuur, recreatie, schone lucht en prachtige vergezichten. De loop is genoemd naar de start- en finishlocatie (Camping De Otterberg) en het informatiecentrum op de top van de VAM-berg (De Blinkerd).
Op Internet vond ik een stukje promotie van deze loop. En ik moet zeggen dat ik in de krant ook het verhaal van de allereerste editie heb gelezen. De VAM-berg, een palendam en niet al te veel deelnemers. Dat waren de steekwoorden die me bij deze loop nog zijn bijgebleven. Maar het was Martin Stevens die me als eerste attendeerde op deze bijzondere en uitdagende loop. Hij had tijdens het bedwingen van de Besthemerbergcross een week eerder van de heuvelloop gehoord en omdat Abelien en ik in het weekend in Zwolle zouden logeren, konden Martin en ik onbekommerd naar Wijster rijden, want de dames zouden zich verlustigen met een dagje winkelen in hartje Zwolle. Hardlopen contra slenteren dus.
Met weemoed bedacht ik op de heenweg dat deze loop voorlopig mijn laatste wedstrijd zou worden, want enkele dagen later stond mijn ziekenhuisoperatie op het programma. Ik zou er daarom ook niet een echte wedstrijd van maken. Door de verwachte hoogteverschillen kunnen er fraaie foto's worden gemaakt, zo had ik al op de website van loopgroep Beilen gezien. Dus was de camera ook deze keer weer mijn metgezel.
Op het parkeerterrein van de camping De Otterberg kon Martin zijn nieuwe bolide nog net parkeren en we maakten ons ruim op tijd op voor de inschrijfrituelen, in de ruime kantine van de camping. Met ons waren er nog zo'n 200 enthousiastelingen, waaronder bekende namen als Wim Opten, Jouke Posthumus, Ronald van der Haak, Diana ten Cate en Bertha Bruggenkamp. Jan Venhuizen was er niet, want die had een dag eerder nog geschitterd in de Halve marathon van Rolde. En wie liepen we daar ook tegen het lijf? Juist, Albert van der Ziel. Albert had Uithuizermeeden wegens vakantie gemist en stond daarom te popelen om weer eens te excelleren in een loop van 10 kilometer.
De drie Artemissers stonden op de eerste rijen, toen het startschot iets te vroeg werd gelost. Ze worstelden zich over een half verhard en wat modderig pad dat na 500 meter aansloot op een betonpad. Het volgend deel van het parcours slingerde zich fraai door de bossages ten zuiden van de camping. Na enkele kilometers doemde de VAM-berg op. Zigzaggend beklommen de lopers in een lang lint de 40 meter hoge heuvel. Bijna boven moesten ze nog een steil stukje omhoog en vervolgens een rondje om het informatiecentrum maken. Aan de honderden meter afzetlint was te zien dat de leden van de loopgroep al uren eerder actief waren geweest tijdens de parcoursopbouw. De afdaling van de heuvel was heftig. De rem moest er flink op, want anders zouden de lopers onderuit gaan. Even later kwam een palendam in zicht waarover de lopers moesten klauteren om aan de andere kant van het riviertje Oude Diep te komen. Een hinderlijk, maar tevens prachtig element in het parcours, dat in een cross niet zou misstaan.
Via het prachtige bosparcours liepen we terug naar de camping, waar op het 5 kilometerpunt de finishpoort was gebouwd. Met Titia Visser als derde vrouw in mijn kielzog passeerde ik de speaker en vervolgens stond er nog een extra lusje op de camping en over de VAM-berg op het programma, maar nu in tegengestelde richting. De organisatoren hadden het zich met dit gevarieerde parcours niet gemakkelijk gemaakt, maar het organisatietalent van de Loopgroep Beilen werd door de deelnemers zeer gewaardeerd. Ik heb dan ook verschillende keren stilgestaan om van de schitterende omgeving foto's te maken. Het kostte me wel de eerste plaats bij de mannen 50+, maar met de 2 e plek was ik zeer tevreden. Jammer dat ik alleen op het podium kwam te staan, omdat de andere twee gehuldigden nog onder de douche stonden.
Martin was zo'n 2 minuten voor mij geëindigd en Albert was uiteraard zo'n beetje helemaal voorin gefinisht. Het leverde hem de 1 e plaats op bij de mannen 40+. De organisatie was dolblij met het sterke deelnemersveld en met de redelijk grote opkomst. De leden van de loopgroep kunnen dan ook bij de eerstvolgende trainingen nog met plezier napraten over “hun” loop, want die was op alle fronten een succes.
16 april 2010
Foto's vanuit een luchtballon van een woensdagavondtraining.
Deze foto's zijn gemaakt door Marjan van de Vecht in april 2008 toen zij met haar gezin een ballonvaart maakte.
12 april 2010
Lopen met Dolf Jansen door Jan Uiterwijk
Een poosje geleden heb ik aan een prijsvraag van de ANWB meegedaan.
De prijsvraag had betrekking op het boek van de bekende cabaretier, radiopresentator en hardloper Dolf Jansen.
Ik was één van de gelukkigen die gewonnen had. De “prijs” was dat ik met nog een paar geselecteerden een parcours met Dolf Jansen samen mocht hardlopen.
De plaats waar het zou plaatsvinden, was Leeuwarden. Dolf gaat namelijk vaak voor een optreden nog een eindje hardlopen en vandaag was zijn optreden in de Friese hoofdstad. Liever dichterbij gehad, maar ja Friesland is al behoorlijk bekend voor mij. En het kwam deze keer goed uit, want ……… er was vandaag (10-4-’10) de Condensloop in Leeuwarden. Dat is een loop over verschillende afstanden die start en finisht bij de Condensfabriek van FrieslandCampina (bekend van de DOMO).
Omdat ik vandaag met Dolf ging lopen, heb ik gekozen voor de tien kilometer in plaats van de 21. Moest toch een beetje overhouden voor de middag, want Dolf loopt harder dan ik. De tien kilometer heb ik in 40:15 minuten gelopen en daarmee ben ik als 21e geëindigd. En als 1e 50+-er, maar er was geen prijs, omdat de tien kilometer een open klasse was.
Nadat Dolf tot 14.00 uur het radioprogramma ‘Spijkers met koppen’ had gepresenteerd, moest hij als de brandweer vanuit Utrecht naar Leeuwarden, want om kwart voor vier zouden we gaan lopen. Even voor vieren kwam Dolf aan.
Even kennismaken, een praatje en toen het parcours lopen door het recreatiegebied De Kleine Wielen bij Leeuwarden. Daar hebben we (ongeveer tien personen) een loopje gedaan van circa tien kilometer en kunnen praten over het loopgebeuren, zijn optredens en zijn boek. Het was een leuke ervaring. Volgende week ga ik in Meppel zijn optreden zien met het groene shirt van Loopgroep Beilen aan.
Bij de zondagmorgentraining was het weer raak, 1 uur en 3 kwartier lopen in de regen, regen variërend van motregen tot druilregen afgewisseld door plensbuien.Hoeve aan de Weg bosloop 30 mei 2007
Waarschijnlijk geïnspireerd door de regen stelde Alie H. (lijkt wel een politieverslag) voor om woensdag naar de Hoeve aan de Weg bosloop te gaan. Dus vertrokken Jannes B., Alie H. en ik woensdagavond naar Oude Willem. Volgens sommigen voldoe ik ook aan die benaming, maar ik vind dat mijn vader dat is. Ikzelf ben nog (lang) niet oud.
Na de inschrijving eerst natuurlijk het dubben over de kleding, wat doe ik aan ? Is het warm ? Wordt het koud ?
Dan nog even inlopen, waarbij we de bomen die er wat dorstig uit zagen natuurlijk niet vergaten.
Daarna de start. Dat is een gebeuren op zichzelf. Er staan dan verschillende strepen op de weg, voor de verschillende afstanden. Voor elk wat wils zal ik maar zeggen. Van 3 km tot een halve marathon. Ook is er nog een keerstreep voor de halve marathonlopers. “Anders kom je tekort” legt Jan Kooistra (organisator, starter, uitslagenverzorger, verslagschrijver enz. ) uit.
Eerst de start van de 8 en 16 km (onder luid applaus passeren zij ons), die 2 minuten later gevolgd zou worden door de start van “onze” 10 km en in tegenovergestelde richting van de 21.1 km.
Dus Kooistra start de 1e groep en gaat daarna als een haas naar onze streep. Wil starten maar dat lukt niet meer. De klok geeft al meer dan 2 minuten aan. Dan maar 2:30 minuut zegt Kooistra, maar nee toch maar niet, want dat rekent zo moeilijk. 3 Minuten is beter en daar is ieder het mee eens.
Na het bekende “5, 4, ….start” vertrekken we. Kooistra springt ook direct op zijn fiets om de eerste lopers te achterhalen en de weg te wijzen.
De opdracht voor de 10 km is 1e weg links, daarna een heel eind over een behoorlijk ‘op- en neergaand’ betonnen fietspad en dan de 3^e weg links. En vanaf dat moment is het heerlijk lopen over de halfverharde fietspaden. Door het bos, langs heide en vennen. Kortom een parcours om te zoenen. Op het 6 km punt staat de beloofde waterpost. Bij warm weer, zei Kooistra, komt er nog een drinkpost bij.
De laatste honderden meters, tot aan de altijd verlossende finish, nog even over de asfaltweg. Bij de finish staan Alie en Jannes al te wachten en is er keuze uit water, thee, bouillon en sportdrank.
Na het inleveren van de nummers gaan Alie en Jan nog even uitlopen. Dat is niets voor mij. Uitlopers dat zijn toch van die scheuten die aan planten zitten ?
Zij zijn echte uitlopers, ook tijdens de wedstrijd, eerst loopt Jannes op mij uit en niet lang daarna loopt ook Alie op mij uit. Dus dat ze nu weer uitlopen komt me helemaal niet vreemd voor. Ik ga liever even uitpuffen.
Na het uitpuffen, uitzweten en uittrekken van de kleding was het heerlijk douchen. Waarna ik me uitgeteld en uitgeblust voor de eveneens uitgebluste openhaard uitstrek.
De lopers van Beilen waren allen 1ste in hun categorie.
4e Jannes Bouwmeester 44:54 1ste M 50
12e Alie Hamminga 49:37 1ste V 45
13e Wim v.d. Lelie 50:14 1ste M 60
Er waren in het totaal 74 deelnemers waarvan 31 de 10 km gelopen hebben.
Wim v.d. Lelie
Verslag van een Nordic Walker.
Gedachten,
Er klinkt een stem.
Knijpen en loslaten, knijpen en loslaten en beweeg die hand naar voren en naar achteren. Naar voren knijp aan en naar achteren ontspannen.
De argeloze toehoorder vroeg zich verwonderd af .. , ja wat zou die zich wel niet afvragen.
Hij dacht vast niet aan Nordic Walking en toch was daar een groepje in sportieve kleding gestoken mensen onder leiding van Alie Hamminga mee bezig.
Het ging hier om een wat oudere groep mensen, maar dat kwam doordat de groep was ontstaan na een Nordic Walking demonstratie, gegeven na een bijeenkomst voor ouderen in De Dorpshoeve te Hijken. Na die demonstratie werd er direct een enthousiast groepje gevormd. Wat ontbrak waren stokken en een trainer.
Stokken zijn sinds eeuwen geen probleem voor ouderen. Want als je oud wordt ga je met een stok lopen.
Het gekke is alleen dat de oudere van vroeger (meestal slecht ter been) met 1 stok liep en de oudere van nu (en goed ter been) met 2 stokken loopt. Maar die stokken noemt men dan geen stokken maar ‘poles’.
Voor een trainer werd contact gezocht met de Loopgroep Beilen. En Alie Hamminga werd bereid gevonden les te geven, daarbij deskundig terzijde gestaan door Geert Nijenmanting. Beiden zijn geslaagd als trainer Nordic Walking.
De groep wilde graag trainen in Hijken en bestond op ondergetekende na uit vrouwen. Geert probeert zich aan de dames aan te passen en krijgt ook al wat rondere vormen. Of zou dat komen doordat hij al lang geblesseerd is ?
De dames die zich verstapten en vielen mochten zich verheugen in de belangstelling van Geert en werden door hem overeind geholpen. Of er dames moedwillig zijn gevallen is mij niet bekend.
Dat Alie het prima heeft gedaan heb ik zelf ondervonden en blijkt ook wel uit het feit dat de groep nog bestaat en dat er reeds een nieuwe groep van 11 personen is gevormd, die haar weer als trainer willen.
Dat Hiekers niet makkelijk zijn wist Alie als oud Hieker natuurlijk wel, maar nu heeft ze het toch weer ondervonden. De één wil niet in het zand, de ander niet op gras lopen en schijnt eindelijk de zon dan is er wel iemand die daar niet in wil lopen. Dus ze moest er diplomaat bij zijn. Alie, gefeliciteerd met de oplossingen.
Rest mij nog te vertellen dat de groep, nu zonder man(nen), iedere maandagavond met veel plezier in de eigen stokken knijpt.
Nordic Wim.
4de Otterberg-Blinkerd Loop.
Hier het verslag van Peter Modderman die heeft deelgenomen aan de 4e editie van de Otterberg-Blinkerd loop.
"Elke zichzelf respecterende loopgroep organiseert wel eens een loop."
Op zaterdag 1 oktober was ik deelnemer aan de Otterberg Blinkerdloop. Die is helemaal van de loopgroep Beilen. Deze club organiseerde dit jaar al weer voor de 4 e keer een prachtige loop met een parcours over de 40-meter hoge VAM-berg bij Wijster. Vreemd genoeg wordt de VAM-berg door leken geassocieerd met afval en stank, maar de deelnemers aan de Otterberg-Blinkerdloop weten wel beter. De loop ademt uitsluitend natuur, recreatie, schone lucht en prachtige vergezichten. De loop is genoemd naar de start- en finishlocatie (Camping De Otterberg) en het informatiecentrum op de top van de VAM-berg (De Blinkerd).
Op Internet vond ik een stukje promotie van deze loop. En ik moet zeggen dat ik in de krant ook het verhaal van de allereerste editie heb gelezen. De VAM-berg, een palendam en niet al te veel deelnemers. Dat waren de steekwoorden die me bij deze loop nog zijn bijgebleven. Maar het was Martin Stevens die me als eerste attendeerde op deze bijzondere en uitdagende loop. Hij had tijdens het bedwingen van de Besthemerbergcross een week eerder van de heuvelloop gehoord en omdat Abelien en ik in het weekend in Zwolle zouden logeren, konden Martin en ik onbekommerd naar Wijster rijden, want de dames zouden zich verlustigen met een dagje winkelen in hartje Zwolle. Hardlopen contra slenteren dus.
Met weemoed bedacht ik op de heenweg dat deze loop voorlopig mijn laatste wedstrijd zou worden, want enkele dagen later stond mijn ziekenhuisoperatie op het programma. Ik zou er daarom ook niet een echte wedstrijd van maken. Door de verwachte hoogteverschillen kunnen er fraaie foto's worden gemaakt, zo had ik al op de website van loopgroep Beilen gezien. Dus was de camera ook deze keer weer mijn metgezel.
Op het parkeerterrein van de camping De Otterberg kon Martin zijn nieuwe bolide nog net parkeren en we maakten ons ruim op tijd op voor de inschrijfrituelen, in de ruime kantine van de camping. Met ons waren er nog zo'n 200 enthousiastelingen, waaronder bekende namen als Wim Opten, Jouke Posthumus, Ronald van der Haak, Diana ten Cate en Bertha Bruggenkamp. Jan Venhuizen was er niet, want die had een dag eerder nog geschitterd in de Halve marathon van Rolde. En wie liepen we daar ook tegen het lijf? Juist, Albert van der Ziel. Albert had Uithuizermeeden wegens vakantie gemist en stond daarom te popelen om weer eens te excelleren in een loop van 10 kilometer.
De drie Artemissers stonden op de eerste rijen, toen het startschot iets te vroeg werd gelost. Ze worstelden zich over een half verhard en wat modderig pad dat na 500 meter aansloot op een betonpad. Het volgend deel van het parcours slingerde zich fraai door de bossages ten zuiden van de camping. Na enkele kilometers doemde de VAM-berg op. Zigzaggend beklommen de lopers in een lang lint de 40 meter hoge heuvel. Bijna boven moesten ze nog een steil stukje omhoog en vervolgens een rondje om het informatiecentrum maken. Aan de honderden meter afzetlint was te zien dat de leden van de loopgroep al uren eerder actief waren geweest tijdens de parcoursopbouw. De afdaling van de heuvel was heftig. De rem moest er flink op, want anders zouden de lopers onderuit gaan. Even later kwam een palendam in zicht waarover de lopers moesten klauteren om aan de andere kant van het riviertje Oude Diep te komen. Een hinderlijk, maar tevens prachtig element in het parcours, dat in een cross niet zou misstaan.
Via het prachtige bosparcours liepen we terug naar de camping, waar op het 5 kilometerpunt de finishpoort was gebouwd. Met Titia Visser als derde vrouw in mijn kielzog passeerde ik de speaker en vervolgens stond er nog een extra lusje op de camping en over de VAM-berg op het programma, maar nu in tegengestelde richting. De organisatoren hadden het zich met dit gevarieerde parcours niet gemakkelijk gemaakt, maar het organisatietalent van de Loopgroep Beilen werd door de deelnemers zeer gewaardeerd. Ik heb dan ook verschillende keren stilgestaan om van de schitterende omgeving foto's te maken. Het kostte me wel de eerste plaats bij de mannen 50+, maar met de 2 e plek was ik zeer tevreden. Jammer dat ik alleen op het podium kwam te staan, omdat de andere twee gehuldigden nog onder de douche stonden.
Martin was zo'n 2 minuten voor mij geëindigd en Albert was uiteraard zo'n beetje helemaal voorin gefinisht. Het leverde hem de 1 e plaats op bij de mannen 40+. De organisatie was dolblij met het sterke deelnemersveld en met de redelijk grote opkomst. De leden van de loopgroep kunnen dan ook bij de eerstvolgende trainingen nog met plezier napraten over “hun” loop, want die was op alle fronten een succes.
Peter Modderman
Mei 2005
Fotoreportage Bevrijdingsloop in 2005